Lectio: (Mt 25,14-30)
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana”. Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości twego pana”. Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność”. Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz w ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”.
Meditatio:
Jezus uczy nas przez przypowieść gotowości na Jego powtórne przyjście. Chrystus wymaga od uczniów przewidywania sytuacji oraz włożenie wysiłku. Widzimy jasne rozróżnienie pomiędzy tymi, którzy pozostali wierni słowom Pana pomimo Jego nieobecności, a tymi, którzy postąpili głupio. Przypowieść opowiada o bogatym człowieku, który powierzył majątek swoim sługom. Trzech z nich otrzymuje różne części majątku właściciela. Ilość gotówki zależała od indywidualnych zdolności. Otrzymali po pięć, dwa oraz jeden talent. Dwóch pierwszych podwoiło pieniądze Pana. Ostatni zrezygnował z tego, aby je zainwestować i ukrył pieniądze w ziemi. Bogatym właścicielem jest Syn Człowieczy a talentami są wszystkie posiadana przez nas zasoby: umiejętności, środki finansowe, duchowe dary…
Po powrocie Pan rozlicza się ze sługami. Dwóch pierwszych zostało pochwalonych oraz awansowało. Trzeci natomiast zostaje nazwany złym i gnuśnym i pozbawiony pieniędzy. Został wyrzucony w ciemności, która leży na zewnątrz królestwa. Tak w Ewangelii św. Mateusza jest nazywane królestwo potępionych. Słowa Jezusa są wielkim wezwaniem do otrzeźwienie. Będziemy musieli zdać sprawę z tego, co otrzymaliśmy od Boga.
Oratio:
Panie, dziękuję za każde otrzymane od Ciebie dobro. Proszę, abym wszystko pomnażał do Twoją chwałę i pożytek ludzi.
Contemplatio:
Uciesz się, że Bóg troszczy się o nas. Poznaj, czym możesz posłużyć bardziej potrzebującym.