Lectio: (Mt 21, 33-43)
Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: „Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznie, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy, zobaczywszy syna, mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie, zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc przybędzie właściciel winnicy, co uczyni z owymi rolnikami?” Rzekli Mu: „Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze”. Jezus im rzekł: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: „Ten właśnie kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach”. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce”.
Meditatio:
Jezus odwołuje się do obrazu winnicy. Od czasów proroka Izajasza (VIII w. p.n.e) Żydzi wiedzieli, że za tym symbolem ukrywa się naród żydowski. Bóg jak gospodarz zakłada winnicę, otacza ją murem, buduje w niej tłocznię i wieżę. Chrystus posługuje się tym obrazem, aby przekazać swoje nauczanie. Wprowadza nowych bohaterów, którymi są rolnicy. Są odpowiedzialnie za winnicę pod nieobecność właściciela. W czasach Jezusa w I w n.e dzierżawcy mieli oddawać właścicielowi uzgodniona część plonów. Rolnicy z przypowieści tego nie robili. Posyłane sługi bili, zabijali i kamienowali. Tymi sługami byli prorocy wysyłani przez Boga. Właściciel winnicy daje niegodziwym rolnikom szanse na zmianę postępowania, lecz bez skutku. W końcu posyła swego syna, lecz ten zostaje wyrzucony z winnicy i zabity. Tym samym Chrystus zapowiada swoje wydanie Go w ręce Rzymian, wyprowadzenie poza mury miasta i zabicie. Uprawa winnicy dostanie się w ręce nowych rolników.
Jezus nazywa siebie kamieniem węgielnym. On staje się nową świątynią, w której mamy przystęp do Ojca Niebieskiego.
Oratio:
Panie, dziękuję za Twój święty Kościół. Ty jesteś w Nim obecny. Proszę, aby przynosił owoce łączności z Tobą.
Contemplatio:
Przeżyj bliskość z Panem w Jego Kościele.