Lectio: (Mt 15, 21-28)
Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: „Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha”. Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: „Odpraw ją, bo krzyczy za nami”. Lecz On odpowiedział: „Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela”. A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: „Panie, dopomóż mi”. On jednak odparł: „Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom”. A ona odrzekła: „Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów”. Wtedy Jezus jej odpowiedział: „O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!” Od tej chwili jej córka była zdrowa.
Meditatio:
Kobieta przychodzi do Jezusa z prośbą o pomoc. Jest w trudnej sytuacji. Po pierwsze jest poganką, Kananejką. Nie należy do Izraela z nawet Kananejczycy byli traktowani jako wrogowie Żydów. Po drugie jej córka jest nękana przez złego ducha. Nie przeszkodziło jej to w wyznaniu wiary w mesjańską godność Chrystusa, czego nie robili mieszkańcy Judei. Na jej wołanie Pan nie odpowiada żadnym słowem. Ona nie zniechęca się a uczniowie starają się jej pozbyć.
Kananejka jest dla nas przykładem nieustraszonej wiary. Przyjmuje prawdę, że Mesjasz ma przyjść najpierw do Żydów, ale Boże błogosławieństwo w drugim rzędzie jest dla wszystkich ludzi. Gwarancją zbawienia jest wiara, a nie przynależenie do jakiejś grupy.
Oratio:
Panie dziękuję za łaskę wiary. Proszę o wytrwałość w modlitwie jaką miała Kananejka.
Contemplatio:
Uciesz się swoją wiarą przed Panem