Lectio:
(J 6, 1-15)
Jezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: „Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?” A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić. Odpowiedział Mu Filip: „Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać”. Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: „Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?” Jezus zaś rzekł: „Każcie ludziom usiąść”. A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: „Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło”. Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: „Ten prawdziwie jest prorokiem, który ma przyjść na świat”. Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.
Meditatio: Św. Jan podkreśla w swojej wersji cudu rozmnożenia chleba szczególną inicjatywę samego Jezusa oraz wiąże ten znak z sakramentem Eucharystii. Cała scena dzieje się na górze, gdzie Bóg objawia się Mojżeszowi. Pan pytał się Filipa, aby wystawić go na próbę. Narrator wyraźnie stwierdza, że Jezus wie, jakie podjąć działania. Chce jednak usłyszeć odpowiedź ucznia, że uczniowie nie dysponują pieniędzmi potrzebnymi na zakup chleba dla wszystkich ludzi. Chrystus dokonuje cudu rozmnożenia chleba i nakazuje uczniom zebrać ułomki. Grecki termin klasma u pierwszych chrześcijan oznaczał „hostie”.
Oratio: Panie, dziękuję za Twój wzrok pełen przenikliwości i troski. Widzisz nasze potrzeby i przychodzisz nam z pomocą. Dziękuję, że jesteś w świętej Eucharystii.
Contemplatio: Podziękuj dziś szczególnie za to, że Pan jest z nami w Eucharystii.
ks. Dariusz