Lectio: (Mt 5, 13-16)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.
Meditatio:
Jezus wzywa uczniów do bycia tym, czym ma być Lud Boży w zamyśle Boga: sola ziemi i światłem świata. Soli używano do nadawania smaku, przy składania ofiar oraz do konserwacji jedzenia. Uczniowie wprowadzając błogosławieństwa będą utrwalać w świecie dobro. Kto nie będzie nimi żył, ten jak zwietrzała sól nie będzie potrzebny. Uczniowie mają być światłem, czyli tym o czym mówiła żydowska tradycją mówiąc o Izraelu. Ludzie mają widzieć nasze dobre uczynki i chwalić Boga.
Oratio:
Panie dziękuję za Twoja łaskę, która uzdalnia do bycia sola i światłem dla świata. Dziękuję za każdą łaskę uczynkową, która pozwala mi czynić dobro. Chcę godnie reprezentować Cię przed światem.
Contemplatio:
Uciesz cię światłem Boga, które jest w tobie.