Lectio: (Mt 14, 13-21)
Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: „Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności”. Lecz Jezus im odpowiedział: „Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!” Odpowiedzieli Mu: „Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb”. On rzekł: „Przynieście Mi je tutaj”. Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.
Meditatio:
Po śmierci Jana Chrzciciela usunął się Jezus, aby nie dawać Herodowi pretekstu do działania przeciwko Niemu. Ludzie dowiedziawszy się o tym poszły za Chrystusem. Nie kalkulowali ile czasu będą poza domem, więc nie mieli ze sobą zapasu jedzenia. Pan uzdrowił chorych a następnie rozmnożył chleb i ryby dla głodnego tłumu. Warunkiem doświadczenia cudu z rąk Jezusa jest konieczność pójścia za Nim.
Oratio:
Panie dziękuję za Twoje miłosierdzie. Za oczy widzące głód i serce, które nie pozwoliło Ci zostać obojętnym.
Contemplatio:
Doświadcz miłosiernego działania naszego Zbawiciela.