Błogosławiona Paulina Jaricot – założycielka wspólnot Żywego Różańca
Wspólnota Żywego Różańca
Żywy Różaniec – wspólnota ludzi, którzy modlą się każdego dnia na Różańcu. Wspólnota jest podzielona na mniejsze grupy po 20 osób. Każdy członek wspólnoty odmawia codziennie przynajmniej jedną tajemnicę różańca. W ten sposób, w ciągu dnia odmawia różaniec. Modlitwa Żywego Różańca wspiera potrzeby całego Kościoła.
Wspólnota Żywego Różańca została założona przez Paulinę Jaricot (1799–1862) w Lyonie w roku 1826. Mając 20 lat Paulina angażuje się w działalność misyjną. Była bliskim współpracownikiem św. Jana Marii Vianeya proboszcza z Ars. Wspólnota Żywego Różańca została oficjalnie zatwierdzona i stale wspierana przez papieża Grzegorza XVI i uzyskała status kanoniczny dnia 27 stycznia 1832.
Wspólnota Żywego Różańca – nie jest czymś nowym w wierze, jest kontynuacją modlitwy Różańcowej, którą promował św. Dominik, i która została mu dana w objawieniu Matki Bożej.
Cel
Celem Żywego Różańca – uśmierzyć gniew Boga na grzeszny świat przez wstawiennictwo Matki Bożej, modlić się o Boże błogosławieństwo dla Kościoła i o ewangelizację oraz szerzenie wiary, aby przywrócić i pogłębić wiarę w sercach ludzi, sprzyjać nawróceniu grzeszników i wzmocnieniu Świętej Matki Kościoła.
Obowiązki członków Żywego Różańca
- Każdy członek powinien odmówić modlitwę wg reguły wspólnoty.
- Każdy członek Żywego Różańca powinien być aktywny w życiu wspólnoty parafialnej przez – przyjmowanie sakramentów, częste uczestnictwo w nabożeństwach parafialnych, zachęcając ludzi do bardziej aktywnego działania na rzecz parafii i Kościoła.
- Członkowie Żywego Różańca są zachęcani do modlitwy Kościoła: Nieszpory i Jutrznia.
- W miesiącach maju i październiku, które są poświęcone w szczególny sposób NMP i modlitwie różańcowej, członkowie powinni szczególnie oddawać cześć Maryi, odmawiając codziennie, wszystkie 20 tajemnic różańca.
- Członkom Żywego Różańca jest zalecana pomoc chorym i cierpiącym w otrzymaniu sakramentu chorego, aby również wspierać ich swoją obecnością i modlitwą.
- Członkowie Żywego Różańca, mają obowiązek modlitwy za zmarłych członków. Powinni poświęcać modlitwy i cierpienia za zmarłych członków i w osobistych potrzebach.
- Członkowie wspólnoty mają stale pamiętać słowa papieża Grzegorza XVI, który powiedział: „Musimy aktywnie działać po to, aby zapalić serca wszystkich ludzi do gorliwości, szacunku, miłości i oddania się Maryi Panny. Musimy pracować więcej, aby rozprzestrzeniać Żywy Różaniec nieustannie, aby ilość osób i łask, które otrzymujemy stale wzrastała. Trzeba nam się śpieszyć, aby się udoskonalać i wzrastać w cnotach. Oddajemy się w ręce Najświętszej Maryi Pannie, która obiecała wszystkich, którzy Ją wychwalają doprowadzić do nieba”.
Łaski, które otrzymujemy w wspólnocie Żywego Różańca
- Jedność w modlitwie z trzema milionami członków Żywego Różańca na świecie.
- Każdy dzień jest odprawiana Msza Św. w intencji członków Żywego Różańca na całym świecie.
- Członkowie nieustannie modląc się za zmarłych członków Żywego Różańca. Za zmarłych członków Żywego Różańca codziennie jest sprawowana Msza Św.
- Stała pomoc w grupach tworzących Żywy Różaniec.
Odpusty dla członków Żywego Różańca
Każdy z członków Żywego Różańca, na podstawie przywileju udzielonego przez Stolicę Apostolską może zyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami w dniu:
1) przyjęcia do Stowarzyszenia Żywego Różańca;
2) uroczystości Narodzenia Pańskiego (25 grudnia);
3) uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego (Wielkanoc);
4) uroczystości Zwiastowania Pańskiego (25 marca, chyba że przeniesione na inny dzień);
5) uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15 sierpnia);
6) wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Różańcowej (7 października);
7) uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (8 grudnia);
8) święta Ofiarowania Pańskiego (2 lutego).