Lectio: (Łk 23, 35-43)
„A lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: «Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym». Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie». Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest Król Żydowski». Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas». Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju».
Meditatio:
Na dzisiejszą uroczystość Chrystusa Króla mamy fragment mówiący o ukrzyżowaniu Jezusa. Lud patrzył na Ukrzyżowanego a trzy kategorie ludzi szydzą z Niego. Są to: członkowie Sanhedrynu, żołnierze oraz jeden ze złoczyńców. Szyderstwo dotyczy tytułów Mesjasz, Wybraniec oraz Król. Mesjasz miał wybawić lud, więc Jezus powinien wybawić także siebie. Tytuł „Wybraniec” pochodzi z proroka Izajasza, który to prorok zapowiadał cierpienie Wybrańca Bożego. Żołnierze rzymscy drwią natomiast z tytułu królewskiego Pana. Takie znaczenie tytułu Mesjasz przedstawiono Piłatowi w czasie procesu. Zgodnie z rzymską praktyką napis na tabliczce „To jest król żydowski”niesiono prawdopodobnie przed Jezusem, a potem przymocowana do belki krzyża.
Jeden ze złoczyńców szydzi z Jezusa, lecz drugi upomina go. Wzywa do bojaźni Bożej, która jest koniecznym warunkiem uzyskania Bożego miłosierdzia. Prosi także Pana, aby wejrzał na niego, gdy Ten przyjdzie do swego królestwa. Chce być wybawione nie od cierpienia krzyża, lecz od swoich grzechów. Chrystus zapewnia go, że jeszcze dzisiaj będzie w Raju.
Echa słów dobrego łotra mamy w hymnie przypisywanym św. Tomaszowi z Akwinu. Prosimy o to, o co prosił skruszony łotr.
Oratio:
Bóstwo swe na Krzyżu skryłeś wobec nas
Tu ukryte z Bóstwem człowieczeństwo wraz
Lecz w oboje wierząc, wiem, że dojdę tam
Gdzieś przygarnął łotra do Twych niebios bram.
Contemplatio:
Spojrzyj na siebie jak na łotra, któremu wszystko darowano.