Lectio: (Mt 3, 1-12)
W owym czasie pojawił się Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawracajcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, dla Niego prostujcie ścieżki!” Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem były szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy. A gdy widział, że przychodziło do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: „Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera jest przyłożona do korzenia drzew. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma on wiejadło w ręku i oczyści swój omłot: pszenicę zbierze do spichlerza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”.
Meditatio:
Jan Chrzciciel prowadził swą działalność nad rzeką Jordan. Było to w jej południowym odcinku, gdzie rzeka wpadała do Morza Martwego. Ludzie musieli przebyć z Jerozolimy około 19 kilometrów, aby dotrzeć do Jan pokonując wyboiste tereny jałowego pustkowia. Jordan był dla Żydów symbolem nadziei i nowego życia. Rzeka była dla nich znakiem końca wędrówki przez pustynię i znakiem wejścia do Ziemi Obiecanej. Pustynia przypominała lata wędrówki i mówiła o nadziei. Prorocy wiele razy wspominali o pustyni, że na niej Bóg pojedna znowu z sobą swój lud. Idąc do Jana Żydzi przechodzili przez pustynię, a następnie przyjmowali chrzest pokuty w wodach Jordanu. Poprzednik Pana zapraszał na pustynię, a następnie obmywał w rzece. Później ludzie mieli wrócić z powrotem do Ziemi obiecanej.
Istota przesłania Janowego jest wezwanie do nawrócenia. W języku greckim znaczy ono zmianę myślenie lub nastawienia. W języku hebrajskim znaczy „zawrócić” lub „powrócić”. Do nawrócenia wzywali również prorocy przed Janem, lecz on podaje powód nawracania się. Należy to zrobić, ponieważ blisko jest królestwo niebieskie, to znaczy królowanie Boga.
Ewangelista zaprasza nas na spotkanie z Janem Chrzcicielem. Ten wymagający prorok wzywa nas do nawrócenia. Ma ona wydać konkretne owoce. Są nimi nasze odwrócenie się od zła i dobre uczynki. Przyjęliśmy chrzest święty, który ma potężną moc płynącą od Pana.
Oratio:
Dziękuję Panie za łaskę chrztu świętego. Proszę o siły w codziennym nawracaniu się. Coraz bliżej są święta i moje spotkanie z Tobą.
Contemplatio:
Odkryj w sobie godność płynącą z łaski chrztu świętego i radość z tego, że mieszka w Tobie Bóg.