Lectio: (J 1, 29-34)
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi”. Jan dał takie świadectwo: „Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”.
Meditatio:
Ewangelia rozpoczyna się od zdania często występującego w tej Ewangelii. Jest to tak zwana formuła objawieniowa. Ktoś widzi jakąś osobę i następnie objawia rolę tej osoby w Bożym planie zbawienia. Jan Chrzciciel widzi Jezusa i oznajmia: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. Chrystus ostatecznie zgładzi grzechy całego świata i nie będą już potrzebne ofiary z baranków paschalnych. Następnie Jan Chrzciciel mówi o boskiej godności Pana: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Słowa te przypominają to, co zostało napisane o Jezusie w Prologu Ewangelii św. Jana. Gdy Jan chrzcił Jezusa i zobaczył zstępującego na Niego Ducha Świętego przypomniał sobie słowa Boga: „Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Ty, który chrzci Duchem Świętym”.
Oratio:
Panie dziękuję, że jesteś Barankiem, który zgładził moje grzechy. Pomagaj mi w dobrym dawaniu świadectwa o mojej wierze.
Contemplatio:
Pomódl się bardziej świadomie słowami używanymi w czasie Mszy Świętej: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”.